Waarom juist nu datasoevereiniteit?

Deze zomer schreef het kabinet aan de Tweede Kamer dat de afhankelijkheid van Amerikaanse cloudleveranciers “geopolitiek en strategisch niet langer houdbaar” is. Er komt een eigen soevereine overheidscloud.

Als rijksambtenaar bij Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) besefte ik hoeveel gevoelige data een uitvoeringsorganisatie verzamelt en verwerkt, onder meer van miljoenen (oud-)studenten.

Wat zien wij in het juridische landschap veranderen?

De CLOUD Act geeft de Amerikaanse overheid toegang tot data van Amerikaanse bedrijven, waar die data ook staat. Het debat rondom dataveiligheid is aan het kantelen. Zo zette de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein bijna 80 procent van de werkplekken over op open source. We verwachten dit soort keuzes steeds vaker terug te zien in toekomstige aanbestedingen.

Datasoevereiniteit klinkt als een behoorlijke opgave. In de kern gaat het om drie vragen. Waar staat mijn data? Wie kan erbij? Onder welk recht valt dat?

Bij LegalMike kozen we vanaf dag één voor zero data retention. Dat is in de markt niet standaard. Wat je invoert, wordt niet gebruikt om op te trainen en wordt niet opgeslagen op externe servers (zoals die van OpenAI of Microsoft). Dat kost ons soms snelheid en dat weten we. Op veiligheid doen we geen concessies, gelet op onze klanten en de tijd waarin we leven. Albert van Holthoon van de Gemeente Leeuwarden verwoordde het hieronder mooi.

De komende tijd gaan we nog een stap verder. Dan bieden we een volledig datasoevereine versie van LegalMike aan, voor elke (overheids)organisatie die haar (juridische) data echt onder eigen regie wil houden.